Het aardse en niet aardse

Als kind kon ik heel gemakkelijk contact maken met het niet aardse bestaan. Ik zag en voelde vaak dingen uit het niet aardse bestaan. Ik vond dit licht uitgedrukt helemaal niet fijn, vond het eng en kon er ook niet goed door slapen. Nu weet ik dat die angst ervoor het nog meer bevorderde dat het er was. Op een gegeven moment heb ik het onbewust uitgeschakeld. Of beter gezet het werd voor mij uitgezet zodat ik dit niet meer kon zien en voelen.

Dit was heerlijk en dit had ik nodig. Hierdoor is het voor mij als kind een stuk makkelijker geweest. Rond mijn 27ste begon er een switch voor mij waardoor ik weer meer ervoer en veel fijngevoeliger werd. Ik begon ik o.a. duidelijk het verschil van lichaam en geest/ziel te ervaren. Ik kon dit duidelijk van elkaar gescheiden voelen. Bizar, maar leuk. De eerst paar jaar was dit best overweldigend. Het leek een wervelwind waar ik continue inzat. Van de buitenkant zag je het niet, maar binnen in mij veranderde er veel. Dit koste tijd en vooral energie. Op mijn 29ste ging de Luisterkind opleiding doen, niet goed en wel wetende wat het eigenlijk precies inhield, maar ik wist dit wil ik doen. En dit bracht mij meer. Het werd weer zichtbaar. Het niet aardse. Eerst weer opnieuw die angst ervoor. Maar door Luisterkind geleerd dat daar geen angst voor hoeft te zijn.

Nu heb ik voor genomen om het niet aardse alleen toe te laten tijdens afstemmingen of wanneer ik gewoon even nieuwsgierig ben. Voor de rest niet, simpelweg omdat ik hier niet de hele tijd zin in heb. Dit werkt, perfect.